ถังแก๊สยกเก้าอี้สำนักงาน: ระดับระดับ ความปลอดภัย และการเปลี่ยนทดแทน

กระบอกยกแก๊สเป็นสปริงแก๊สที่มีความแม่นยำ ไม่ใช่ท่อลมอัดธรรมดา

ส่วนประกอบที่ปรับความสูงของเก้าอี้สำนักงานคือกระบอกแก๊สยก ซึ่งเป็นสปริงแก๊สแบบปิดผนึกและบรรจุในตัวซึ่งใช้ก๊าซไนโตรเจนแรงดันและวาล์วสูบจ่ายเพื่อรองรับและปรับน้ำหนักของผู้ใช้ที่นั่ง เมื่อกดคันบังคับ ระบบจะเปิดวาล์วภายในกระบอกสูบเพื่อให้ไนโตรเจนไหลระหว่างห้องภายในสองห้องผ่านลูกสูบ ที่ แรงดันแก๊ส โดยทั่วไปจะอยู่ระหว่าง 25 ถึง 40 บาร์ ขึ้นอยู่กับประเภทกระบอกสูบ รองรับน้ำหนักได้มากถึง 150 กิโลกรัมในหน่วยงานหนัก . ปลอกด้านนอกเป็นท่อเหล็กดึงขึ้นรูปอย่างแม่นยำพร้อมก้านลูกสูบชุบโครเมียมซึ่งจะต้องคงสภาพพื้นผิวไว้ที่ 0.1 ไมครอน Ra หรือละเอียดกว่าที่ส่วนต่อประสานซีล รอยขีดข่วน หลุม หรือจุดกัดกร่อนบนพื้นผิวราวจับนี้จะทำลายซีลโพลียูรีเทนภายในภายในหลายร้อยรอบการกระตุ้น ส่งผลให้เก้าอี้ค่อยๆ จมลงเมื่อรับน้ำหนัก กระบอกสูบไม่มีคอยล์สปริงและไม่ต้องใช้แรงอัดทางกล แรงยกทั้งหมดมาจากไนโตรเจนอัดแรงดันที่กระทำต่อพื้นที่ส่วนต่างของส่วนตัดขวางของก้านลูกสูบภายในตัวกระบอกสูบ

มาตรฐานความปลอดภัยและระบบคลาสที่กำหนดความสามารถในการรับน้ำหนัก

เก้าอี้สำนักงานถังแก๊สยก มีการแบ่งประเภทตามระดับความปลอดภัยที่กำหนดไว้ภายใต้ มาตรฐานสากล DIN 4550 และ EN 16955 ซึ่งระบุข้อกำหนดด้านมิติ ความหนาของผนัง ขีดจำกัดประจุก๊าซ และการทดสอบการระเบิดที่จำเป็น กระบอกสูบคลาส 1 มีเส้นผ่านศูนย์กลางท่อด้านนอก 28 มม. และความหนาของผนัง 1.5 มม. เหมาะสำหรับงานเบาที่มีน้ำหนักไม่เกิน 80 กิโลกรัม กระบอกสูบคลาส 2 ใช้ท่อขนาด 28 มม. โดยมีผนังหนาขึ้น 2.0 มม. ช่วยเพิ่มระยะขอบระเบิด กระบอกสูบคลาส 3 ขึ้นไปถึงท่อด้านนอกขนาด 38 มม. พร้อมผนัง 2.0 มม. ซึ่งเป็นข้อกำหนดทั่วไปที่สุดสำหรับเก้าอี้สำนักงานมาตรฐานที่มีน้ำหนัก 120 กิโลกรัม กระบอกสูบคลาส 4 ซึ่งเป็นเกรดที่หนักที่สุด ใช้ท่อขนาด 40 มม. ขึ้นไปที่มีความหนาของผนังขั้นต่ำ 2.5 มม. และได้รับการทดสอบเพื่อรองรับโหลดไดนามิกที่เกิน 150 กิโลกรัม ด้วยแรงดันระเบิดขั้นต่ำ 120 บาร์ . โดยทั่วไปการจัดระดับคลาสจะสลักด้วยเลเซอร์บนปลอกด้านนอกหรือพิมพ์บนฉลากกาว การติดตั้งกระบอกสูบ ชั้นเรียน 2 ในเก้าอี้ที่ออกแบบมาสำหรับคลาส 4 จะทำให้ผู้ใช้บนส่วนประกอบที่ทำงานเกินขอบเขตความปลอดภัย กระบอกสูบอาจไม่แตกในทันที แต่การหมุนเวียนของความเมื่อยล้าที่ภาระที่เพิ่มขึ้นจะลดอายุการใช้งานจากหลายปีเหลือหลายเดือน

เก้าอี้จมและการผนึกภายในล้มเหลวอย่างไร

อาการที่พบบ่อยที่สุดของถังแก๊สลิฟต์ทำงานผิดปกติคือเก้าอี้จะค่อยๆ จมลงเมื่อมีคนอยู่ และต้องปรับใหม่เป็นระยะ ความล้มเหลวนี้มีสาเหตุมาจากการ ซีลลูกสูบภายในที่ไม่รักษาสิ่งกีดขวางก๊าซระหว่างห้องแรงดันทั้งสองอีกต่อไป . ซีล ซึ่งโดยทั่วไปคือลิปซีลโพลียูรีเทนหรือโอริงที่ได้รับพลังงานจากแรงดันแก๊สนั้นเอง จะสลายตัวโดยการสึกหรอจากการปั่นจักรยานของก้านลูกสูบ การสลายสารเคมีจากความชื้นเข้าสู่ร่างกาย และชุดการบีบอัดจากโหลดคงที่เป็นระยะเวลานาน เมื่อซีลรั่ว ไนโตรเจนจะย้ายจากห้องแรงดันสูงไปยังห้องแรงดันต่ำรอบๆ ลูกสูบ ทำให้แรงดันทั้งสองด้านเท่ากัน และขจัดแรงส่วนต่างที่รองรับเบาะนั่ง กระบอกสูบยังคงมีก๊าซอยู่—แต่ไม่ได้ระบายออกสู่บรรยากาศ—แต่ความสมดุลของแรงดันภายในทำให้ก้านลูกสูบไม่ยืดออกภายใต้ภาระอีกต่อไป โหมดความล้มเหลวนี้คือ ไม่สามารถซ่อมแซมได้; กระบอกสูบเป็นหน่วยซีลเชื่อมปิดที่โรงงาน และไม่มีชุดซีลที่มีจำหน่ายในท้องตลาดเพื่อสร้างใหม่ การดำเนินการแก้ไขเพียงอย่างเดียวคือการแทนที่ด้วยกระบอกสูบใหม่ของข้อกำหนดคลาสและขนาดที่ถูกต้อง

การวัดกระบอกสูบเพื่อเปลี่ยนขนาดที่ถูกต้อง

ถังยกแก๊สของเก้าอี้สำนักงานไม่สามารถใช้แทนกันได้ในระดับสากล มิติที่สำคัญสามมิติจะต้องตรงกันสำหรับกระบอกทดแทนเพื่อให้พอดีกับฐานเก้าอี้และกลไกที่นั่ง ที่ เส้นผ่านศูนย์กลางท่อด้านนอกเป็นตัวกำหนดการประกอบเข้าในซ็อกเก็ตเรียวของฐานเก้าอี้ โดยมีขนาด 28 มม. และ 38 มม. เป็นสองขนาดที่โดดเด่น ความยาวระยะชักซึ่งวัดเมื่อแท่งโครเมียมเปลือยเคลื่อนจากการหดจนสุดไปจนถึงยืดออกจนสุด เป็นตัวกำหนดช่วงการปรับความสูงของเก้าอี้ และโดยทั่วไปจะวัดได้ 60, 80, 100 หรือ 120 มิลลิเมตร ข้อต่อปลายก้านลูกสูบซึ่งสอดเข้าไปในกลไกเบาะนั่ง มีการกำหนดค่ามาตรฐานสองแบบ: การออกแบบที่กระตุ้นด้านบนโดยที่ปุ่มกระตุ้นจะยื่นออกมาจากด้านบนของก้านและกดด้วยแผ่นคันโยกในกลไก และการออกแบบที่กระตุ้นด้านข้างโดยที่ก้านมีร่องหรือแบนด้วยเครื่องจักรที่ประกอบกับตัวกระตุ้นสายเคเบิลแบบดึงด้านข้าง การวัดกระบอกสูบที่มีอยู่ก่อนสั่งซื้อชิ้นส่วนทดแทนเป็นขั้นตอนเดียวที่ป้องกันความยุ่งยากในการรับชิ้นส่วนที่ไม่พอดี แนวทางการวัดไม่ซับซ้อน: วัดเส้นผ่านศูนย์กลางท่อด้านนอกด้วยคาลิเปอร์ที่ส่วนที่ไม่เรียว วัดเส้นผ่านศูนย์กลางของก้านโครเมียม วัดความยาวระยะชักที่เปิดโล่งจากด้านบนของท่อด้านนอกไปจนถึงด้านล่างของข้อต่อปลายก้านโดยที่ก้านยื่นออกจนสุด และถ่ายภาพการกำหนดค่าปลายก้านเพื่อให้ตรงกับประเภทการสั่งงาน

เตเปอร์ซ็อกเก็ตฐานและสาเหตุที่กระบอกสูบติดอยู่ต่อต้านการถอดออก

การเชื่อมต่อระหว่างกระบอกสูบกับฐานเป็นแบบเทเปอร์แบบล็อคตัวเอง โดยทั่วไปคือ a ทรงเรียว สไตล์มอร์ส มี มุม รวม 1 ถึง 2 องศา . เมื่อประกอบเก้าอี้ที่โรงงาน กระบอกจะถูกกดลงในฐานฐานด้วยแรงหลายร้อยกิโลกรัม ทำให้เกิดระบบล็อคแรงเสียดทานระหว่างโลหะกับโลหะที่ไม่ต้องใช้เกลียวหรือตัวยึด อายุการใช้งานยาวนานหลายปี การกัดกร่อนแบบ fretting ที่ส่วนเชื่อมต่อแบบเทเปอร์จะเชื่อมกระบอกสูบเข้ากับฐานได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งเป็นสาเหตุที่การถอดกระบอกสูบที่ติดอยู่ต้องใช้แรงมากกว่าการติดตั้งอย่างมาก เทเปอร์ได้รับการออกแบบให้กระชับยิ่งขึ้นภายใต้ภาระ ทุกครั้งที่ผู้ใช้นั่ง กระบอกสูบจะถูกขับเคลื่อนให้ลึกเข้าไปในซ็อกเก็ตด้วยกล้องจุลทรรศน์ ดังนั้นกระบอกสูบที่ใช้งานมาเป็นเวลาห้าปีจะถูกยึดให้แน่นมากกว่ากระบอกสูบที่ติดตั้งใหม่

เทคนิคการกำจัดและเครื่องมือที่ใช้งานได้จริง

การถอดกระบอกลิฟต์แก๊สออกจากฐานเก้าอี้ต้องเอาชนะเทเปอร์ล็อคโดยไม่ทำให้เบ้าฐานเสียหาย ซึ่งโดยทั่วไปจะเป็นอะลูมิเนียมหล่อหรือไนลอนเสริมใยแก้ว วิธีที่มีประสิทธิภาพสูงสุดคือการใช้ก ประแจจับท่อใช้กับตัวกระบอกสูบโดยให้ฐานเก้าอี้กลับด้านและค้ำยัน . ปากหยักของประแจจับท่อกัดเข้ากับท่อด้านนอกที่เป็นเหล็กของกระบอกสูบ และการบิดแบบหมุนอย่างแหลมคมจะทำให้พันธะเทเปอร์แตกตัว น้ำมันที่เจาะเข้าไปที่ด้านบนของเบ้าฐานและปล่อยให้ไส้ตะเกียงลงไปในข้อต่อเรียวเป็นเวลา 30 นาทีก่อนที่จะพยายามถอดออก สามารถสร้างความแตกต่างระหว่างกระบอกสูบที่ปล่อยออกมาด้วยแรงปานกลางกับกระบอกที่ต้องใช้มาตรการที่รุนแรง สำหรับกระบอกสูบที่ยังคงติดอยู่หลังวิธีประแจจับท่อ จะใช้ค้อนทุบที่ตัวกระบอกสูบในขณะที่ยังคงรักษาแรงดันในการหมุนด้วยประแจ จะส่งแรงกระแทกที่จำเป็นในการทำให้พันธะการกัดกร่อนของเฟรตแตกร้าว จากนั้น กระบอกสูบจะถูกถอดออกจากกลไกเบาะนั่งโดยใช้เทคนิคประแจจับท่อที่คล้ายกัน หรือสำหรับกระบอกสูบที่กระตุ้นด้านบน โดยการกระแทกก้านลูกสูบที่โผล่ออกมาด้วยค้อนแล้วดริฟท์หลังจากถอดแผ่นเบาะออกแล้ว

• ถอดฐานเก้าอี้ออกจากกระบอกสูบก่อน จากนั้นจึงถอดกระบอกสูบออกจากกลไกที่นั่ง การพยายามทั้งสองอย่างพร้อมกันจะทำให้กระบวนการยุ่งยากขึ้น
• ค้อนยางไม่เพียงพอสำหรับการถอดกระบอกสูบ ใช้ค้อนทุบที่มีน้ำหนักหัวอย่างน้อย 1 กิโลกรัมเพื่อการส่งผ่านแรงกระแทกที่มีประสิทธิภาพ
• ปกป้องพื้นผิวแท่งโครเมียมระหว่างการถอด รอยขีดข่วนลึกเพียงครั้งเดียวจากการสัมผัสเครื่องมือที่ไม่เหมาะสมจะทำให้กระบอกสูบใหม่เสียหายเมื่อทำการติดตั้ง
• อย่าให้ความร้อนแก่กระบอกสูบหรือฐานด้วยคบเพลิง ไนโตรเจนอัดแรงดันภายในกระบอกสูบจะขยายตัวอย่างเป็นอันตรายเมื่อได้รับความร้อน และฐานอะลูมิเนียมอาจแตกร้าวเนื่องจากความเครียดจากความร้อน

ขั้นตอนการติดตั้งและการหลีกเลี่ยงความเสียหายของซีลก่อนกำหนด

การติดตั้งกระบอกแก๊สตัวใหม่นั้นมีกลไกง่ายกว่าการถอดออก แต่มีข้อกำหนดเฉพาะที่ป้องกันไม่ให้ชิ้นส่วนใหม่เกิดความเสียหายในทันที เบ้าฐานต้องสะอาดและปราศจากเสี้ยน การกัดกร่อน หรือเศษของการเคลือบด้านนอกของกระบอกสูบก่อนหน้า ข้อบกพร่องใดๆ ที่เกิดขึ้นภายในซ็อคเก็ตจะให้คะแนนท่อด้านนอกของกระบอกสูบใหม่ระหว่างการติดตั้ง และอาจสร้างตัวเพิ่มความเครียดได้ กระบอกสูบถูกใส่เข้าไปในเบ้าฐานแล้วจึงเข้าที่ การกระแทกส่วนบนของตัวกระบอกสูบด้วยค้อนเดดโบลแบบหน้าอ่อน ไม่ใช่การกระแทกก้านลูกสูบ . การกระแทกก้านส่งแรงกระแทกโดยตรงไปยังซีลภายในและชุดวาล์ว ซึ่งอาจทำให้ซีลเสียหายได้ทันทีและกระบอกสูบใหม่เอี่ยมที่รั่วตั้งแต่วันแรกที่ใช้งาน วิธีที่ถูกต้องคือวางท่อนไม้หรือพลาสติกดริฟท์ไว้ที่ขอบด้านบนของท่อด้านนอกของกระบอกสูบแล้วกระแทกบล็อกนั้น โดยดันตัวกระบอกสูบเข้าไปในช่องเทเปอร์โดยไม่ต้องโหลดส่วนประกอบภายใน เมื่อกระบอกสูบอยู่ที่ฐานจนสุดแล้ว กลไกที่นั่งจะถูกลดระดับลงบนก้านลูกสูบและยึดให้แน่นตามการออกแบบกลไกเฉพาะของเก้าอี้

โครงสร้างกระบอกสูบที่ไม่ได้มาตรฐานและที่นั่งสำนักงานพิเศษ

เก้าอี้สำนักงานบางรุ่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งการออกแบบตามหลักสรีระศาสตร์จากผู้ผลิต เช่น Herman Miller, Steelcase และ Humanscale ใช้กระบอกลิฟต์แก๊สที่มีขนาดไม่เป็นไปตามมาตรฐานหรือกลไกการสั่งงานที่เป็นกรรมสิทธิ์ ตัวอย่างเช่น เก้าอี้ Herman Miller Aeron ใช้ กระบอกสูบที่ทำงานด้านข้างพร้อมโปรไฟล์ปลายก้านเฉพาะและระยะชักที่ปรับเทียบกับกลไกการเอียงแบบจลนศาสตร์ของเก้าอี้ . การแทนที่ทรงกระบอกทั่วไปในเก้าอี้เหล่านี้ส่งผลให้ช่วงความสูงของเบาะนั่งไม่ถูกต้อง รูปทรงการสั่งงานไม่เข้ากัน หรือเบาะนั่งไม่สามารถล็อคตามความสูงที่ต้องการได้ เก้าอี้เขียนแบบและเบาะนั่งที่มีความสูงสตูลใช้กระบอกสูบแบบขยายโดยมีระยะเคลื่อนที่ของก้านโดยรวมเกิน 200 มิลลิเมตร และกระบอกสูบเหล่านี้ต้องได้รับการจัดอันดับสำหรับโมเมนต์การโค้งงอที่เพิ่มขึ้นที่ใช้กับก้านเมื่อเบาะนั่งอยู่ที่ส่วนขยายสูงสุด ข้อกำหนดระดับกระบอกสูบมีผลเท่ากันกับการออกแบบช่วงชักแบบขยาย แต่ภาระการดัดงอที่ส่วนขยายเต็มที่จะต้องคำนวณโดยเทียบกับเส้นผ่านศูนย์กลางของก้านและความยาวบูชไกด์ภายในของกระบอกสูบ เพื่อให้แน่ใจว่าชุดประกอบตรงตามปัจจัยด้านความปลอดภัยเดียวกันกับกระบอกสูบแบบระยะชักมาตรฐานที่ส่วนขยายที่ต่ำกว่า

การกำจัดและอันตรายจากแรงดันก๊าซตกค้าง

กระบอกยกแก๊สที่ใช้แล้ว แม้แต่กระบอกที่สูญเสียฟังก์ชันการยกไปโดยสิ้นเชิง แต่ก็ยังมีไนโตรเจนอัดแรงดันอยู่ ก๊าซมีความเท่าเทียมกันภายในแต่ไม่ได้ระบายออก และกระบอกสูบยังคงเป็นภาชนะรับความดันที่ปิดสนิท การเจาะถังแก๊สเพื่อระบายแรงดันเป็นสิ่งที่อันตรายอย่างยิ่ง —การปล่อยก๊าซอัดอย่างกะทันหันสามารถขับเคลื่อนสว่านหรือกระบอกสูบได้ด้วยแรงที่มากพอที่จะทำให้เกิดการบาดเจ็บสาหัสได้ ไม่ควรเผากระบอกสูบ เนื่องจากความร้อนจะทำให้แรงดันภายในเพิ่มขึ้นจนกระทั่งตัวถังแตกระเบิด การทิ้งอย่างเหมาะสมเป็นไปตามข้อบังคับท้องถิ่นสำหรับถังแก๊สแรงดัน ในเขตอำนาจศาลส่วนใหญ่ ซึ่งหมายความว่าถังควรจะถูกลดแรงดันในลักษณะที่ได้รับการควบคุมโดยสถานที่จัดการขยะที่ติดตั้งเพื่อจัดการกับสปริงแก๊ส หรือสามารถส่งคืนให้กับโครงการรีไซเคิลเฟอร์นิเจอร์สำนักงานที่รับประกอบเก้าอี้ทั้งชุดได้ ควรกำจัดกระบอกสูบโดยให้ก้านลูกสูบอยู่ในตำแหน่งขยาย ซึ่งบ่งบอกให้ผู้จัดการของเสียทราบว่าตัวเครื่องอาจมีแรงดันแก๊ส แทนที่จะมีก้านบีบอัดและค่าก๊าซซ่อนอยู่